Selden Kütük Kapmak – Nafiz Şahin Yazdı
YENİ PARTİ isminin iptali için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı’na başvuru yapılmış…
Kim yapmış, neden yapmış, niçin yapmış?
Yenilik Partisi Genel Başkanı yapmış…
Ben böyle bir parti adı duymamıştım; Google amcaya sordum, o söyledi.
Hani bir zamanlar konsolosken, IŞİD konsolosluğu basıp, tüm çalışanları esir almıştı da o zamanki konsolos bunu bir kahramanlık hikayesi olarak anlatmış, günlerce medyada çarşaf çarşaf ‘’Konsolos’un kahramanlık destanı’’ olarak yer almıştı ya…
Ardından o konsolos, bu kahramanlığın ekmeğini yemiş, milletvekili olmuştu.
O milletvekili sonra neden, niçin, ne zaman partisinden ayrılmışsa bir parti kurmuş…
Ona da Yenilik Partisi adını vermiş.
İşte şimdi o parti, YENİ PARTİ ile karıştırılacağı gerekçesiyle iptal davası açmış…
Ardından da YENİ PARTİ’ye mesaj göndermiş.
‘’Bir araya gelir, konuşur, anlaşırız’’ türünden…
Yani bedavadan vekil seçilmenin tadı damağında kalmış…
‘’Sana vekillik verelim, sen partiyi kapat, isim de bize kalsın’’ gibi bir anlaşma bekliyor olmalı…
Böyleyse memleketimi sel almışken, selden kütük kapma peşinde…
İptal davasının gerekçesi muhteşem…
Ayıp olmayacağını bilsem güleceğim
Kendi partileriyle karıştırılırmış…
Karıştırılsın, ne güzel işte…
Sanırım, Türkiye genelinde 2650 olan oylarının 2425 ineceğinden endişe ediyor.
Dersin memleketin en büyük partisi…
Yav endişelenme!
Belki insanlar karıştırıp oyunu size verir de oy sayınız 3.500 yükselir.
Sen de seçim sonrası Perinçek açıklaması yapar, ‘’Bu seçimin kazananı biziz Oyumuzu % 50 arttırdık’’ dersin.
Bu söz şaka değil ha!
Şimdilerde pek ortada görünmeyen Doğu bey amca bunu da söylemişti.
Türkiye genelinde 20 bin olan oyu, 40 bine çıkınca ‘’Seçimin en başarılı partisi biziz… Oyumuzu yüzde yüz arttırdık’’ demişti.
Sonra da eklemişti.
‘’Türkiye genelinde 2 muhtarlık kazandık.’’
Bunu söyleyerek, muhtarların partili olmadığından habersiz olduğunu da itiraf etmiş.
‘’Ankara ve İstanbul’da iki apartman, bir de site yöneticisi seçtirdik’’ de diyebilirdi.
Yani Yenilik Partisi de benzeri şekilde kazanabilir.
Seçimden en başarıl parti çıkabilirdi.
Ama yapmadı.
Anlaşma istedi.
YENİ PARTİ de zaten hep böyle bir anlaşma sağlamak için gece gündüz çalışıyordu.
Özgür Özel, o Genel Başkan’a ulaşmak için sokak sokak dolaşıyordu.
Siz şimdi ‘’Neden hala AKP kazanıyor?’’ diye düşünüyorsanız, düşünmeyin!
Elinizde böyle partiler, böyle genel başkanlar varken zor olan kazanmamak…
Ülkede partiler ve bazı partilerin genel başkanları el birliğiyle AKP’ye çalışıyor.
Bir şey düzgün gidiyorsa hemen birileri nifak tohumu ekiyor, birileri tekere çomak sokuluyor.
Al işte, bir zamanlar cumhurbaşkanlığına aday olduğunda oy verdiğimiz butlanzade Kemal efendi…
Gerçi o, tekere çomak sokmayı bile beceremez. Çivi sokup tekeri patlatır.
Muhtemelen çok bilen akıl hocaları var da CHP, yarım asır sonra iktidarın en güçlü adayı olunca onu devreye soktular.
O da gereğini yaptı.
Belki yakında o da sınıf arkadaşı Bahçeli gibi iktidar limanına demir atar.
Memleketim siyaseti kimlerin elinde kaldı.
Bahçeliler, Kılıçdaroğulları, Davutuğlular… Şimdi de Yenilik Partisi Genel Başkanı…
Bunları görünce bir bacağı aksak Timur’un kazandığı Ankara savaşından sonra bir gözü hafif kusurlu olan Bayezıd’a söylediği rivayet olunan söz aklıma geldi.
‘’ Koca dünya bir körle, bir topala kaldıysa…’’
Şimdi de koca memlekette siyaset yaş haddinden çoktan emekli olması gerekenlerle, emeksiz yemeği alışkanlık haline getirmişlere kaldıysa…
O selden daha kimler kütük kapar…
1957 Trabzon doğumlu. 1980 yılında AİTİA Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu’ndan mezun oldu. 1978 yılında Ankara Belediyesi Basın Yayın Müdürlüğü’nde çalışmaya başladı. Ardından Çankaya Belediyesi Eğitim ve Kültür Müdürlüğü ile Kültür Bakanlığı Protokol Müdürlüğü görevlerinden bulundu. Kültür Bakanlığı Basın Danışmanı, Güzel Sanatlar Genel Müdür Yardımcısı ve Azerbaycan ile Kırgızistan Büyükelçilikleri nezdinde Kültür ve Tanıtma Müşaviri olarak çalıştı. 2013 yılında emekli olduktan sonra Kırklareli Belediye Başkanı Mehmet Siyam Kesimoğlu’na danışmanlık yaptı. Yurtiçi ve yurtdışında 8 fotoğraf sergisi açtı. Ankara’nın Martıları ve Politik Hacı isimli yayınlanmış iki kitabı bulunuyor.
Benzer Konular
Bazı sözler var; Topu topu birkaç kelimeden oluşur ama insanın zihnine çivi gibi çakılır. Özdemir Asaf’ın şu satırlarında olduğu gibi: “İnanmadıklarını yazan yazardan aşağı insan yoktur. Vardır… inandıklarını yazmayan.” İlk bakışta yazarlığa dair ahlaki bir yargı gibi duran bu ifade, biraz üzerine düşündüğümüzde edebî bir ölçü olmanın çok ötesine geçiyor....
25 Eylül Cuma günü Ankara’da Anayasa Mahkemesi önünde sefalete mahkûm edilen emeklilerin eşit miktarda (seyyanen) zam talebiyle ilgili bir protesto gösterisi düzenlendi. Gösteri sırasında emekli polis memuru Ali Şekeroğlu “geçinemiyorum” diyerek, beylik tabancasıyla intihar etti. Ali Şekeroğlu’nun elindeki dövizde “Para için değil, onurumuz için” yazılıydı. Ertesi gün yapılan cenaze törenine...
Biz onları devlet yönetiyor zannederdik. Servet yönetirlermiş… Devletten ya da devletteki konumları sayesinde oluşturdukları serveti… Siyasiler geçmişte fakirliği tarif ederken ne demişti: “Çalmasını, çırpmasını iyi beceremediğinden…” Bugün geldiğimiz nokta tam olarak bu çarpık zihniyetin eseridir. Manşetlere konu olan eski bakan kadın ve eşi o güruhun prototipi… Zaten “Bırakınız yapsınlar, bırakınız...
Farkındasınız değil mi ortalık toz duman, gündem karmakarışık. Ekonomimin bozuk olduğu vakıa, millette para yok. Dolayısıyla moraller alt üst. Bir yanda belediyelerin içler acısı durumu, öte yanda siyasi nüfuz sayesinde fonlardan elde edilen haksız hukuksuz milyarcıklar. Bir yanda deposu boş duran traktörler, diğer yanda göbeğini kaşıya kaşıya yurt dışına kaçırılan...
Cumhuriyet’in eğitim tarihine, özellikle de Köy Enstitüleri külliyatına ömrünü adamış araştırmacı-yazar Dr. Niyazi Altunya’nın “Uzun Koşu: Anılar” (Cumhuriyet Kitapları Eylül 2022) başlıklı eseri, yalnızca kişisel bir otobiyografi değil; Türkiye’nin dönüm noktalarından geçen, öğretmenlikten sendikal mücadeleye uzanan kolektif bir hafıza kaydıdır. Kitap, isminin hakkını vererek okuru nefes nefese bir “uzun koşu”nun,...
4 Temmuz 1776 tarihinde kurulan Amerika Birleşik Devletleri’nin 250. yılı kutlandı. 4 Temmuz tarihinde her ülkedeki ABD büyükelçileri bağımsızlık günü resepsiyonu verir. Ancak ABD Ankara Büyükelçisi Tom Barrack, bağımsızlık resepsiyonunu bu yıl 9 Eylül tarihinde verdi. Açıklamaları ve yorumlarıyla tepki çeken ABD Ankara Büyükelçisi Tom Barrack’ın 4 Temmuz olan ABD’nin...
Katherine Mansfield’in “Ölü Albayın Kızları” kitabını yıllar önce İngilizce olarak okumuştum. Bugünlerde Adam Yayıncılıktan çıkan Ekim 2003 baskısını Memet Fuat’ın çevirisinden okudum. İlk okuduğum zamanda da beni çok etkileyen kitabı okurlarla paylaşmak istedim. Katherine Mansfield’ın 1921’de yayımlanan “Ölü Albayın Kızları (The Daughters of the Late Colonel)” öyküsü, ilk okuyuşta bir...
Sözde terörsüz Türkiye masalıyla, 10 Ağustos 2026 tarihinde TBMM Genel Kurulunda 468 milletvekilinin oyuyla kabul edilen Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun sonrasında, PKK terör örgütünün ve siyasi uzantıları DEM partililerin yaptıkları tüm açıklamalar bölücülük ve ihanet kokmaktadır; asla barışla ilgisi yoktur. Bu yasadan yüz bulup, şımaranlar şimdi...