Elin emeklisi tatilde, bizimki tezgah başında (ölüyor!) – Yusuf İpekli Yazdı

Emekli olmadan önce milli eğitim bakanlığının bir kısım projesinde / programında söz konusu çocuğun yüksek yararı olunca okul müdürlerini temsilen çalıştay üyesi, eğitim görevlisi, kursiyer, eğitici eğitimcisi olarak görev yapmıştım.

Bu sayede hayalimin dahi ulaşamayacağı otellerde konaklama imkanım oldu.

Sonra okul olarak hazırladığımız AB projesi kabul olunca yurt dışı deneyimi yaşadım. Bu sayede de ülkeler, kentler gördüm, farklı mekanlarda konakladım.

Yurt içinde ve yurt dışında gittiğim her otel inan olsun tıklım tıklım doluydu. Özellikle yurt içinde gittiğim otellerde konaklayanların yüzde doksanı yabancı turistti tespitimi lütfen hiç abartlı bulmayın.

Yabancı dil bilmediğim için turistlere tercümamlar aracılığıyla zaman zaman sordum.

Emekli misiniz? Kaç yaşınızdasınız? Ne zamandan beri buradasınız? Günlük masrafınız ne kadar? Emekli olmadan önce ne iş yapıyordunuz? Emekli aylığınız ne kadar, yetiyor mu? Ülkemize gelmek için ne zamandan beri para biriktiriyorsunuz?

Yaşları ilginçti. Seksenlik insanlar altmış gibiyken, doksanlıklar yetmişlik gibiydi…

Diğer yanıtları tahmin ettiğinizi tahmin ettiğim için yazmıyorum / yazmayacağım.

O turistlere sorduğum son soru: “Peki niçin Türkiye?”

“Çünkü ucuz, çünkü çok ucuz.”

Onların turistleri otellerde, tatilde..

Ya bizim emekliler…!

Onlar tezgah başında nerede olacak…

Niçin?

Aklımla dalga geçmeyin elbette geçinemedikleri için…

Yok mu bu emeklilerin sorununa çare bulacak bir baba yiğit.

Yok!

Asasen bırakın çare bulmayı konuşan bile yok konuşan.

Neden?

Butlan var, butlan konuşuluyor.

Oysa Tramp İran’a bomba atıyor, gürültüsü de, yıkımı da emeklinin cebinde…

Sen ne büyük bir ümitsin be butlan. Sen ne büyük bir yıkımsın.

Sen ne biçim bir adamsın be butlancı sen ne biçim bir. . .

“O zaman kahrolsun butlan,

Canım emeklim eccicik umutlan…”

Umutlan ki sen de elin emeklisi gibi olmasa bile en azından bir hafta tatil yap, tezgah mezgah başında ölme… Zamanı gelince göster kendini ağlanacak haline gülme…