Sevgi, Adalet, Barış – Tevfik Kızgınkaya Yazdı

İnsanca yaşamın birbirinden ayrılamaz ögeleridir,

Sevgi, Adalet ve Barış.

İnsanlığın var olduğundan bu yana da insanlığın özlemidir.

Güce sahip olan insan yüceltmiştir ya da yok etmiştir,

Sevgiyi, Adaleti ve Barışı.

Yüceltenler asırlar geçse de yaşarlar,

Yok edenlerse yok olmuştur insanlığın belleğinde.

*

Yaklaşık 2000 yıl önce Roma imparatoru olan Marcus,

Çocuk yaşlarında Epiktetos’un öğretileriyle karar verir;

• Hukuk yalnızca yasa değil, düzenin ahlaki çerçevesidir,
• Bir gün güç bana gelirse, güç beni değiştirmeyecektir.

Marcus 19 yıllık imparatorluğunda yüceltmiştir,

Sevgiyi, Adaleti ve Barışı. (*)

*

Şair, filozof Epiktetos Hierapolis’te (Pamukkale) köle olarak doğar,

Aklının özgürlüğüyle filozof olur, okulunu açar.

Bir kayaya kazıdığı “Hür İnsan Üzerine Bir Şiir”,

Isparta Sütçüler ilçesi Yazılı Kanyon bölgesinde bir sunaktaki kayadadır.

“Ey yolcu, yol hazırlığını yap ve koyul yola; şunu bilerek:

Hür kişi sadece karakterinde hür olan kişidir,

Kişi hürriyetinin ölçüsü bizzat kendi doğasında bulunur,

Ve kararında içtenlikliyse hür kişi,

Yüreğinde ise dürüstlüğü, işte bunlar asil yapar kişiyi,

Ve bununla yücelir hür kişi, hatalarla değil…” (**)

*

2000 yıl öncesinden beri bu topraklarda yeşertilir, yaşatılır,

Sevgi, Adalet ve Barış…

1000 yıl öncesinde seslenmiş Hacı Bektaş-ı Veli,

“Adaletin olmadığı yerde birlik olmaz; sevgi ve kardeşlik ise ancak adaletle yeşerir.”

Yine 1000 yıl önce çağırmış Yunus Emre,

“Gelin tanış olalım işi kolay kılalım, sevelim sevilelim dünya kimseye kalmaz.”

500  yıl önce söylemiş Pir Sultan Abdal,

“Ne mutlu eğri zamanda doğru yerde durabilene…”

100 yıl önce dizelerinde tanımlamış kendini Nazım Hikmet,

“Üç canım var benim:

Barış, özgürlük ve adalet…!”

Bugünleri görürcesine haykırmış Yaşar Kemal,

“Dağlar, insanlar ve hatta ölüm bile yorulduysa, şimdi en güzel şiir Barıştır.”

Bu toprakların gerçeğini vurgulamış Özdemir Asaf,

“Yani bu kadim topraklarda kin ve nefret yeşermez. 

Her şeye rağmen sevgi yeşerecektir… 

Kardeşçe…”

Kızı Barış’a yazdığı şiirle hepimize söylemiş Ataol Behramoğlu,

“Bütün insanları dostun bil, kardeşin bil kızım
Sevincin ürünüdür insan, nefretin değil kızım
Zulmün önünde dimdik tut onurunu
Sevginin önünde eğil kızım…”

*

Ve daha niceleri, binlerce yıl öncesinden bu yana özlemle dile getirmiş bu toprakların gerçeğini,

Sevgiyi, Adaleti ve Barışı…

“Yurtta Barış, Dünyada Barış” temelinde kurulan Cumhuriyetimizde,

Özlem duyduğumuz Sevgiyi, Adaleti ve Barışı yeniden yaşamak ve yaşatmak bizlerin elinde,

Yeter ki ellerimizi birleştirelim insanca, dostça ve kardeşçe…

(*)   Levent Özkuşcu, Gücün Sınavı

(**) Prof. Dr. Sencer Şahin’in çevirisi