Terörsüz Türkiye – Yusuf İpekli Yazdı

“Terörsüz Türkiye!” teziyle ocağa sürülen  yemek pişmeye başladı.

Tencerenin kapağı sıkı sıkıya kapalı. Kokusu cazip yayılmayan yemeğin içinde ne var ne yok bilmiyoruz. Doğrusu tadı da tuzu da belirsiz.

Umarım bu yemek karınları şişirmez, obeziteye yol açmaz. Umarım bu yemek kimsenin başına dermansız dert getirmez. Çünkü ortaya gelecek yemek bir, iki, üç, beş kişilik değil Türk toplumunun ortak yemeği. İçinde et mi var, dert mi yaşayıp göreceğiz.

Hani, “Söz konusu vatansa gerisi teferruattır.” deriz. Bu meselede bu tez çok yanlış. Evet söz konusu vatan ama gerisi teferruat değil.

Konu günlerdir kamuoyunda enine boyuna tartışılıyor. Yok silah bırakma göstermelik. Yok teslim etmez, yakarız anlayışı. Yok bu eylemin bir başka boyutudur. Yok devamı gelecek. Vay efendim dün demleniyorlar diyenler bugün demleniyor. Seçim meydanında şunu dedi, bunu dedi falan filan.

Kimi kime anlatıyorsak.

Olsun, şimdilik kendimizi oyalıyoruz.

Ancak üzerinde durulması gereken husus Türk, Kürt, Arap kardeşliği de denilen ümmet meselesi.

Esasen, onlarca yıldır gelinmek istenen nokta ümmet olma noktasıydı. Hani yüz yıllık parantez, reklam arası vesaire denmesinin nedeni ümmete ulaşma hedefinden başka bir şey değildi. Bunun için önce alt yapı hazırlandı. Dini referans alan her yol mübah görüldü. Cumhuriyet ile özdeşleşen kurum ve kuruluşların önce içi boşaltıldı, sonra kapısına kilit vuruldu. Cumhuriyetçi kadrolar bir bir tasfiye edildi. Susan sustu, susmayanlar hapse atıldı, hain ilan edildi.

Bunları yaparken ülkenin demografik yapısıileeğitimi temel alan, temel referans kabul ettiler.

Demografik yapı

Plan devreye alındı. BOP‘un gereği yapılarak Suriye‘ye müdahale edildi. Sınır kapıları sonuna kadar açıldı. Göç dalgası başladı. Ülke boydan boya başta Suriyeliler olmak üzere Araplarla dolduruldu. Ülkenin demografik yapısı bozulmaya başladı. Büyük Türk Milleti artık Araplarla birlikte yaşıyordu. Böylece ve yavaş yavaş arap kültürü evlerimizi adeta işgal etti. Sürecin sonunda Arap bakkalından, manavından alış veriş yapıyor, arap berberde traş oluyorduk. Özellikle ekonomik nedenler, işsizlik, fiziki görünüm gibi sebeplerle evlenemeyen Türk erkekleri Araplarla evlendiler. Bir sürü Arap yurttaşımız oldu, üreme oranı açısından bakınca yeni yurttaşlar oluşmaya devam ediyor.

Köylerde çoban, gündelikçi, bakıcı aile, inşaatlarda amele artık Afgan.

Şimdi kamuoyu, Türk‘ü, Kürt‘ü anladık da Arap nereden çıktı diye soruyor ya … Alın size ümmet olunacak devasa Arap nüfus.

Eğitim

Ümmetçi anlayışın en kolay gelişeceği alan hiç kuşkusuz eğitim alanıydı.

Bunun için üniversiteler tarikat cemaat mensuplarıyla dolduruldu. Gençliğe hitabe suç sayıldı. Okullara ÇEDES yoluyla pedagojik bilgiden yoksun insanlar girdi. Sınıflara giren sarıklı cüppeli kişiler tabut nezaretinde korku yaydılar.

Seçmeli dersler zorunlu seçmeli ders yapıldı.

Ve geçtiğimiz eğitim öğretim yılında uygulanmaya başlanan Türkiye yüzyılı maarif modeli ocağa sürülen yemeğin tuzu biberi oldu.

Süreç yerine sonuca odaklanan güçler ise CHP gibi kendisiyle boğuşurken atı alan Üsküdar’ı ha geçti ha geçecek.

Sonuç

Terörsüz Türkiye için ittifak yapılan güçlerin amaçlarından biri de hiç kuşkusuz anayasa değişikliği. Bunun içinde cumhurbaşkanlığı süresinin uzatılması da var, laik eğitim de… Üniter yapının bozulmasını sağlayacak hususlar da var, ulus devleti temelinden sarsacak değişiklikler de…

Hiç olmazsa bundan sonra aylarca önce yaptığımız uyarılara dönerek tekrar vurgulayalım.

Yeter artık ey ülkenin kurucu iradesiyiz diyenler, kadro oluşturun, program yapın, ulus devlete taraf olun taraf. Anormalleşmeyin ama normalde de patinaj yapıp debelenmeyin.

Olur mu, olur inşallah!