Öğretmeni Sorgulamak – İlkay Kumtepe Yazdı

İlkay Kumtepe, okulda sınır koymanın neden zorlaştığını aile tutumları üzerinden değerlendirerek, öğretmenin çocuk yanında sorgulanmasının eğitimde otorite boşluğu oluşturduğunu vurguluyor.

Okulda sınır koymak neden zorlaştı?

Neden çocuklar öğretmenlere karşı eskisi gibi saygılı değiller?

Neden kuralları tanımakta ve uygulamakta sürekli direnç gösteriyorlar?

İlkokul öğrencileri açısından değerlendirme yapmak istiyorum. Çocukların ailelerinden ayrılıp geldikleri ilk yer ilkokul sayılır. İlk kez kuralların olduğu, biricik ve tek olmadıkları, her isteklerinin gerçekleşmeyeceği bir ortamda bulunuyorlar. Üstelik ebeveyn denetimi olmayan bir ortamda akranları ile sosyal ilişkilerini de düzenlemeleri gerekiyor.

Ailede sınırları konulmuş çocuklar okulda da sorun yaşamadan uyum içinde eğitimlerini sürdürürler. Sınırları konulan çocuklar genellikle aile tarafından okula da hazırlanmışlardır. Okulda kuralların varlığından haberdardır. Ayrıca öğretmenin otoritesi konusunda da çocuk haberdar edilmiştir. Sık sık öğretmenin ne derse o, onu iyi dinleyeceksin, sana çok şey öğretecek, öğrenmek istediğinde ona soracaksın gibi uyarılarla karşılaşmıştır. Arada “öyle yaparsan öğretmenin kızar” gibi ufak tehditler olsa da genel konuşmalardan çocuk kurallı bir ortama girdiğini bilir ve ona göre kendini kontrol etmeye çalışır.

Gelelim sınır konulmayan çocuklara ki onlar okul ve öğretmenle tehdit edilir. Ama boş tehditler olduğunu hisseden çocuk okulla ilgili olumsuz düşüncelerle okula başlar. Genelde de okula alışma evresinde sorunlar yaşar. Boş tehditler dedim çünkü ailenin çocuğa sözünü geçirememek gibi bir durumu vardır ve her söylediği sözle çocuğu tehdit etmeye, korkutarak yola getirmeye çalışır. Bu durumu anlamış olan çocuk artık bir tehditten çekinmez. Bilir ki sadece tehdittir.

Ve bir süre sonra okulda sınır konulmaya çalışılan çocuk sürekli “Ama…” diye başlayan cümlelerle sürekli başkalarını suçlar. Hatta öğretmeni suçlar. Bu durumda ailenin ikinci yanlışa düşmemesi gerekir. İlk yanlış evde kural ve sınır koyamamaktı. İkinci yanlış ise evde öğretmeni sorgulamaktır. Çocuğun yanında öğretmeni sorgulayan aile çocuğa “öğretmeni aşabilirim” duygusu verir. Öğretmeni aşmak için artık fırsat kollamaya başlar. Öğretmen varken susup öğretmen yokken devam eder ve her şey “Ama …” ile devam eder. Bu bazen basit bir şekilde kendini belli eder. İlkokulda öğretmen defter düzeni öğretmeye çalışır. Çocuğa şuradan ve şu şekilde yaz dediğinde çocuktan “annem öyle demedi” yanıtı alır ki evde öğretmenin sorgulandığını belli eden en basit cümlelerden biridir. Sonra arkadaşı ile kavga eder ve “babam sana vurana vur” dedi cümlesi karşımıza çıkar. Bunlar bir savunma değildir. Çocuğu koruma yolları da değildir. Aile öğretmenle aynı tarafta olduğunu unutmamalıdır. Evde öğretmeni sorgulayan davranış eğitimde bir boşluk oluşturur. Bu boşluk çocukların kullanmayı en sevdiği alandır. Çocuk artık kuralları tartışmaya başlar.

Günümüzde yaşadığımız okul sorunlarından sonra öğretmenin saygınlığının yok edildiğinden bahsederiz. Çocukların okula ve öğretmene karşı tavırları değişmiştir. Gereken saygı yoktur. Öğretmen otoritesi zayıflamıştır.

Çünkü sadece ailelerde değil tüm toplumda öğretmen sorgulanmaktadır. Öğretmenin sorgulandığı yerde eğitim sistemi çöker.