Unutmak Mümkün mü? – Murat Selamoğlu Yazdı

İki yıl geçti…

O karanlık sabaha uyananların, uyanamayanların, sevdiklerini enkaz altında bırakanların acısı hâlâ ilk günkü gibi taze. Zaman, bazı yaraları iyileştirir derler ama bazılarını sadece derinleştirir. 6 Şubat 2023, yalnızca takvim yapraklarında bir tarih değil; bir milletin hafızasına kazınan, gözyaşıyla yazılan bir gün.

O gece, uykular bölündü, hayaller yarım kaldı, çocuklar annelerinden, babalar evlatlarından koparıldı. Kimi soğukta, kimi sessizlikte bekledi; bir el uzansın, bir ses duyulsun diye. Dualar karıştı birbirine, umut ile çaresizlik arasında sıkışan yürekler enkaz altında son kez attı. Son bir nefes, son bir söz, belki de sadece bir vedasız gidiş…

Günlerce süren arayışlar, kırılmış umutlar, betonun arasında sıkışıp kalmış hikâyeler… Bir şehir, bir mahalle, bir sokak değil; milyonların hayatı değişti. Gidenler bir boşluk bıraktı ardında, asla dolmayacak, asla tamamlanmayacak bir boşluk…

Ama unutmak mümkün mü? Olmalı mı?

Yeniden inşa edilen binalar belki kaybedilenleri geri getirmeyecek ama sorumluluklarımızı hatırlamak, yaşananlardan ders almak bizim elimizde. “Bir daha asla” diyebilmek için, kader değil ihmal olduğunu bilmek için, vicdanlarımızı rahatlatmak yerine adaleti sağlamak için unutmayacağız.

Bu felaket yalnızca doğanın değil, insan eliyle büyütülmüş bir yıkımın sonucu. Bilimin sesini bastıranların, rant uğruna göz yumanların, o enkazın altında sadece taş ve betonun olmadığını bilmesi gerek. O enkazın altında insanlık vardı.

Bugün, geride kalanlara sarılma, kaybettiklerimizi anma ve bir daha aynı acıyı yaşamamak için ayağa kalkma günü. Bir çocuğun hayalini, bir annenin duasını, bir babanın umut dolu bakışlarını enkaz altında bırakmamak için…

Çünkü 6 Şubat’ı unutmak, yalnızca bir tarihi unutmak değil, insanlığımızı unutmak olurdu.

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR: