Yangın – Yusuf İpekli Yazdı

Nerede?

Elbette ormanlarda ama onun ötesinde gönüllerde, yüreklerde…

Nasıl mı?

1) Yangın, hiç kuşkusuz emeklilerin, dul ve yetim aylığı alanların, asgari ücretle çalışanların, kiracıların, çocuğu okula gidenlerin, kuru ekmekle nefis körlemeye çalışanların, tatile hasret kalanların, pazarlardan çıkma sebze meyve toplayanların, sırtına gömlek, bacağına pantolon anlamayanların, torunlarına harçlık veremeyenlerin kalbinin taaaa orta yerinde.

Desenize,

“Tencere boş tava boş,

Hava ağır hava loş,

Üç kuruş ucuz diye,

Pazardan pazara koş.”

2) Yangın, hasat mevsiminin içinde, kavurucu sıcakla mücadele ederek yaşam savaşı veren çiftçilerin alın terinde.

Öyleyse,

“Mazot, benzin havada,

Yetişmiyor para, pul.

Arpa, buğday çok ucuz.

Çiftçi köle, çiftçi kul.”

3) Yangın, “Halkın Adaletsiz İşbirlikçi Nemrut!” olarak nitelendirdiği sözde mutlak butlancı siyasi mevtaların akıl, mantık, bilim, doktrin dışı uygulamalarında.

Bakın bakın,

“Kendisini saklamış,

Oynayarak rolünü.

Maç çoktan bitmiş iken,

Millet yedi golünü!”

4) Yangın, Kurtuluş Savaşı yerine Milli Mücadele, Orman yerine Yeşil Alan dedirtmeye çalışan profesörlüğü bile tartışmalı milli eğitimin başındaki zat-ı muhteremin dayatmalarında.

Buna dense dense,

“Yemek yağsız, aş yavan,

Üstelik çiğ zor yenir.

Sofranın sahibine,

Boş iş bakanı denir.”

5) Yangın, ülkenin en iyi üniversitelerinin en iyi bölümünü bitirdiği halde üç harfli marketlerde hamallık, kasiyerlik filan yapmak zorunda kalan gençlerin hayallerinde.

O zaman,

“Oku, öğren, tamamla

Yılların heba olsun.

Çerçeveli diploma,

Evde sararıp solsun! ”

Velhasıl yangın her yerde, her evde durmadan dinlenmeden yeryüzünü yakıp kavuruyor, üstelik yakıp kavurmakla kalmayıp alevleri sağ sol ayırmadan savuruyor babam savuruyor.

Kurtul kurtulabilirsen…!