Yüzyılın Destanı “30 Ağustos” – Nafiz Şahin Yazdı
Bugün 30 Ağustos…
Dünya tarihinde az görülen bir zaferin bayramı…
Çanakkale’yi geçemeyenler, etrafından dolanıp ülkeyi pasta gibi dilimlediler.
İlk dilimleri yemeye başlamışlardı ki Karadeniz bir ışıkla aydınlandı.
O ışıktan sarışın bir kurt çıktı.
Yaşlısıyla, genciyle, kadınıyla, erkeğiyle; yokluk ve yoksulluk içinde halk savaşı başlattı.
Yedi düvele karşı Kurtuluş Savaşı…
Savaş değil destan…
Üç yılı aşkın mücadele sonunda, zaferin şafağı sökerken; sarışın kurt, Kocatepe’den bakıyordu Afyon’a doğru.
Mavi gözleri çakmak çakmak, başında şayak kalpak…
‘’Yürüdü uçurumun başına kadar,
eğildi, durdu.
Bıraksalar
ince, uzun bacakları üstünde yaylanarak
ve karanlıkla akan bir yıldız gibi kayarak
Kocatepe’den Afyon ovasına atlayacaktı.’’
O gün, destanın son satırları yazılacaktı.
Emperyalizmle mücadelenin destanı…
Kendisinden önce yazılan destanlara nazire yaparcasına…
Sarışın, mavi gözlü dev ile ona inanan halkın, kan ve gözyaşıyla yazdıkları destan…
19 Mayıs 1919’da başlayan destana, 30 Ağustos 1922’de konulan nokta…
Atatürk ve ardında yürüyen, ona inanmış halkla…
30 Ağustos, emperyalizme köle olmayanlara bayram…
Zafer Bayramı…
Topluma mal olmuş bir destanın mutlu sonu…
Şairlerin dizelerinde sanata dönüşen destan…
Mavi gözlü devin, Çanakkale’de önsözünü yazdığı destan…
Kurtuluş destanı üzerinden 104 yıl geçti.
Destan kahramanı halk, bayramını kutluyor.
Halk bayramını kutlarken; Çanakkale’yi geçemeyip, etrafından dolananlar boş durmuyor.
O gün arkasına bakmadan kaçan emperyalizmin kemik yalayıcıları yine kuyruk sallıyor.
‘’Dahili ve harici bedhahlar…’’
Feslisiyle, cübbelisiyle, tarihten habersiz emperyalizm soytarılarıyla…
Aktörler değişti, oyun değişmedi.
Emperyalizm, yine bildik oyunları kuruyor.
Yine harita başına geçmiş, ölçüp biçiyor.
Pastanın üzerine mumları dikmiş, ağzı sulanarak pastaya bakıyor.
Nefesi yeterse üfleyecek, dilimleyecek…
Bir asır sonra ülkenin çevresini savaşlar sardı.
Bir asır sonra, dört bir yanda yine barut kokuları…
Emperyalizm, sızmak için açık kapı arıyor. Her türlü anahtarı deniyor.
Arapları, Osmanlıya karşı ayaklandıran Lawrence mezarından kalktı.
Emperyalizmin Lawrence’leri bitmez. Bazen üniforma giyer, bazen cübbe, bazen önlük; bazen arkeolog olur, bazen diplomat; bazen askerdir, bazen yazar… Görevi kanayan yerleri bulup, kaşımaktır.
Ağzından kan ve salya akan emperyalizm böyledir; kolay şekil değiştirir.
Kanlı dişlerini şah damarına saplamadan önce dostluk gösterir.
Bukalemun gibidir, her renge bürünür; ahtapot gibidir, her kaba girer; sülük gibidir, kan emer…
Amacına ulaşmak için bazen özgürlüklerden dem vurur, bazen insan haklarını savunur, bazen demokrasi nutukları atar.
Bazen milliyetçidir, bazen dinci…
Bunu görebilmek için bir çift mavi göz gerek…
Katillerin kahraman ilan edildikleri yerde sarışın, mavi gözlü dev gerek…
Halkın gözleri ufukta…
Umut yüklü bir gemi bekliyor.
Aşık Mahsuni, ufukta yolu gözlenen mavi gözlüye sesleniyor; umudu sazının tellerine döküyor.
‘’Bir daha gel, gel Samsundan
Sarı saçlım, mavi gözlüm
Nerde, nerde, nerdesin dost?’’
1957 Trabzon doğumlu. 1980 yılında AİTİA Gazetecilik ve Halkla İlişkiler Yüksek Okulu’ndan mezun oldu. 1978 yılında Ankara Belediyesi Basın Yayın Müdürlüğü’nde çalışmaya başladı. Ardından Çankaya Belediyesi Eğitim ve Kültür Müdürlüğü ile Kültür Bakanlığı Protokol Müdürlüğü görevlerinden bulundu. Kültür Bakanlığı Basın Danışmanı, Güzel Sanatlar Genel Müdür Yardımcısı ve Azerbaycan ile Kırgızistan Büyükelçilikleri nezdinde Kültür ve Tanıtma Müşaviri olarak çalıştı. 2013 yılında emekli olduktan sonra Kırklareli Belediye Başkanı Mehmet Siyam Kesimoğlu’na danışmanlık yaptı. Yurtiçi ve yurtdışında 8 fotoğraf sergisi açtı. Ankara’nın Martıları ve Politik Hacı isimli yayınlanmış iki kitabı bulunuyor.
Benzer Konular
A.Paksoy’un Fransız düşünür Jean-Jacques Rousseau’dan Türkçeye kazandırdığı “Julie ya da Yeni Héloïse” (Julie, ou la nouvelle Héloïse) adlı anıtsal felsefi roman çevirisi üzerinde duracağım bugünkü yazımda. Cemal Süreya, “Uzat Saçlarını Frigya” kitabının 188.sayfasında çevirmen için şöyle diyor : “….çevirmen, bir kitabı kendisi için olduğundan çok, başkaları için okuyan kişidir. Ulusları...
10 Ağustos 2026 tarihinde Millî Dayanışma ve Toplumsal Bütünleşmenin Güçlendirilmesine Dair Kanun, TBMM Genel Kurulunda 468 milletvekilinin oyuyla kabul edildi. Kabul edilen yasanın her bir maddesi, anayasaya aykırıdır. Kısaca anayasa ihlal edilmiştir. Ne yazık ki proje siyasetçiler ile anayasanın ihlal edilmesi halka çözüm olarak sunulmaktadır. Bu yasaya toplumun tepkisi büyüktür...
Günlük siyasetin dedikoduları sıkar artık… Hele ki beyni ile çenesinin bağlantısı kopmuş yaşlardakilerin ‘’Ben de varım’’ diye kendilerini gösterme çabaları… Yalan haberlere sazan gibi atlamaları… Bunlardan mahcup olmak yerine, mürai ifadeleriyle sırıtmaları… İnsanların özel yaşamlarına burunlarını sokup, o konuda bir haber gördüklerinde, o ahlaksız haberlere mal bulmuş mağribi gibi sarılmaları…...
Çocukluğumda radyo çok pahalı, pil panzehir gibi kıymetli olmasına karşın evimizden altı pilli radyomuz eksik olmazdı. Bu radyodan özellikle 13 ve 19 ajanslarını hiç kaçırmazdık. Hani ne derdi spiker “saat 13, şindi ajansları veriyoruz“. Arkasından rahmetli babamın deyimiyle hava labırı gelirdi ki, raporu nefes bile almadan öğrenirdik. Akşamları en büyük ablam...
Türkiye ve dünya, tarihinin alışılmış dönemeçlerinden birinden geçmiyor. Önümüzde duran eşik, yalnızca bir hükümetin, bir muhalefetin ya da bir siyasi kadronun değişeceği sıradan bir dönemecin çok ötesinde. Dünya yeniden kuruluyor; güç merkezleri yer değiştiriyor, ittifakların anlamı dönüşüyor, ekonomik ve siyasi dengeler yeniden tarif ediliyor. Böylesi zamanlarda tarihin kapısı, yüksek sesle...
Geleceğin sporunu yalnızca bugünkü sporun daha gelişmiş hali olarak düşünmemeliyiz. Teknoloji, değişen toplumsal ihtiyaçlar ve çevresel koşullar sporun nasıl yapıldığını, izlendiğini ve yönetildiğini önemli ölçüde değiştirebilir. Akıllı spor tesisleri geleceğin önemli parçalarından biri olabilir. Spor salonları ve sahalar; enerji tüketimini kendi kendine optimize eden, doluluk oranlarını takip eden, sporcuların performansını ölçebilen...
İki yıl önce sevgili Oğuz Gemalmaz’ın hediye ettiği Adnan Dalkıran’ın yaşamı ile ilgili kitabını “Adnan Dalkıran ile Kültürel Kalkınma Çalışmaları” okumuş ve gerekli notları almıştım. Taşınma sırasında kaybolduğunu düşündüğüm kitabı okuması için bir arkadaşıma verdiğimi hatırlayarak, iki yıl sonra alabildim. Notlarımı gözden geçirerek aşağıdaki yazıyı kaleme aldım. Coğrafyadan Evrensele Biyografik...
Türkiye’de siyaset, bir süredir tuhaf bir manzara arz ediyor. Muhalefet cephesinde yön arayışı var, arınma var, yer değiştirme var, koltuk değiştirme var, tutunma çabası var, vizyon arayışı var… Ama bütün bu hareketliliğin içinde yurttaşın aradığı asıl şeyi gören pek yok: Umut. İktidar ise başka bir hesabın peşinde. Ekonomik darboğazdan nasıl...