Türkiye Cumhuriyeti’nin sinir uçlarıyla oynanmaya devam ediliyor. Hiç de vazgeçilmiyor. Bunu sadece yönetenler değil, devletin memurları da yapıyor. Bunun örneklerinden birisi üstteki bu fotoğraf. Etrafımdaki insanlara burada ne yazdığını ve nerede olduğunu sordum. Birkaç kişi besmele olduğunu bildi. Sadece bir kişi İstanbul’da diye cevap verdi. Diğerlerinin tamamına yakını Mekke’de veya...
Bir bilimkurgu hikâyesi Türkiye’de gerçek olmak üzere. Nasıl mı? Hani, şartlar zorlanır, yaratılış zorlanır, hakikat zorlanır ya… 21’inci yüzyılın başından bu yana ideolojik yaklaşımlarla hepsi de zorlandı. Devletin genleriyle oynandı. Hukuk -neredeyse- askıya alındı. Mütemadiyen fiilî durumlar yaratıldı. Hepsinden de önemlisi anayasanın arkasına dolanarak oluşturulanıydı. Din konusundaki ideolojik yaklaşım yönetim...
Komşusu açken kendisi tok yatan bizden değildir anlayışı da terk edildi. Artık en iyi beslenenler (!) “bizden” olanlardı. Biz’in içinde milletin sadece bir kısmı yer aldı.
Türk kamuoyu cumhurbaşkanı adayının kim olacağına kilitlenmiş durumda. Haklı da. Devletimizi kim yönetecek sorusu kadar önemli bir konu olamaz ebette. Ancak ehemmiyet arz eden soru, bu sistemle devam edilebilir mi?
Dîvânu Lugâti’t Türk’ü kitap gibi okuduğunuzda veya sadece göz gezdirdiğinizde bile bugünle hemen ilişki kuruveriyorsunuz. Bin yıl önce yazılmış bir sözlükle aradaki bin yılı aşıveriyorsunuz.
Devletin devamlılığını sağlayacak değerlerin son birkaç senede nasıl yok edildiğinin anlatıldığı yazıda, asırlar öncesinden gelen seslere kulak veriliyor. Günümüzde bin yıllık Türk devletinin getirildiği açmazlara tarihi bir pencere açılıyor. Milletle düşmanlık ederek devlet yönetenler uyarılıyor.
Tehlikenin net anlaşılabilmesi için ilk olarak Türk aydınlarının ardından milletin tehdit algılaması düzelmelidir. Sonrasında bu tehlikelere sebep olan yöneticiler, artık ya kenara çekilmeli veya bakış açıları farklılaşmalıdır.
Devlet çok güçlü olmalı, dünya milletler ailesi içinde saygın bir konumda yer almalıdır. Tıpkı 1932 yılında, başvurmadan, 43 ülkenin oybirliğiyle Cemiyet-i Akvam’a davet edilen Türkiye gibi.
Bu krizler nasıl aşılabilir? Ne yapılmalı ki hem küresel hem de ülke içinde yaşanan bu ağır problem ortadan kalksın?
Bu yoldan derhal dönülmeli ve şimdiye kadar verilen zararın telafisine bakılmalıdır. Sığınmacıları göndermek gerek diyenlere hakaret ederek bir yere ulaşılamaz. Bu gidiş Türkiye’deki proje sahiplerine de çok zarar verir.
Türkiye’ye, baştan beri tıpkı bir belediye yönetilir gibi davranılıyor. Devletin, koca bir Cihan Devleti’nin devamı olduğu göz ardı edildi. Binlerce yılın imbiğinden geçmiş devlet anlayışı yerine ideolojik hesaplaşma yapılarak, ideolojik menzil’e gitmek istendi.
Vatandaşlık için yeni tarif, kimlik için yeni bir isim arayışları çok yakın geçmişteydi. Hâlâ da yaşanıyor. Vatandaşlık hukukunu aklın, bilimin, tarihin ve milletin gerçeklerinde aramak gerekir.
Millî Düşünce Merkezi (MDM) Genel Başkanı Hakan Paksoy,AKP Genel Başkanı ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan'ın Büyükelçilerle iftar programında yaptığı konuşmada sığınmacılar ile ilgili sözlerine tepki gösterdi.