Melih Demirel

Dün yayınlanan ve birkaç saatte okuduğum 3741 sayfalık  İmamoğlu iddianamesini… Tabi şimdi diyeceksiniz ki birkaç saatte nasıl okunur? Ee kardeşim Özgür Özel birkaç saatte okuyup bu iddianame boş deyince  inanıyorsunuz, bana mı inanmıyorsunuz? Tabi ben Özel ve ekibi gibi doğaüstü güçlere sahip değilim lakin, okuyabildiğim bölümleri  kadarıyla ve uzun uğraşlar...

Saatin akrep ve yelkovanı, her yıl bu vakitlerde biraz daha ağır dönüyor sanki. Rüzgâr bile susuyor. Şehrin sesleri, hayatın koşuşturması, bir milletin kalbi gibi yavaşlıyor Kasımın onuna yaklaştıkça… Çünkü o an, bir milletin atasının gözlerini kapattığı, ama milyonların kalbinde hiç kapanmayan bir pencerenin aralandığı o an… 87 yıl önce, on...

Kiminin dili hançer gibidir, kiminin suskunluğu… Biz sustuk. Çünkü bazen bir kelimeyi değil, o kelimenin ne zaman söylendiğini bilmek gerekir. Her şeyin bir vakti vardır. Bir süredir, aynı çatı altında nefes aldıklarımızdan gelen taşlara maruz kalıyoruz. Kimimiz hain ilan edildi, kimimiz dışlandı, kimimiz görmezden gelindi. Oysa biz yıkmak için değil,...

Cumhuriyet Halk Partisi’nin (CHP) yüzyılı aşan tarihine baktığınızda, o tarih sadece bir siyasi partinin hikâyesi değildir; bir milletin yeniden doğuşunun, küllerinden Cumhuriyet yaratışının hikâyesidir. Bu parti; kişilerin, isimlerin, hatta dönemlerin ötesinde bir fikrin, bir idealin taşıyıcısıdır. Ne bir genel başkana, ne de bir belediye başkanına zimmetlidir. Bu gerçeği unutan herkes,...

“Efendiler! Yarın Cumhuriyeti ilan edeceğiz!” Mustafa Kemal Atatürk – 28.10.1923 / Ankara YÜZİKİ Bir ulusun, yeniden doğuşu. Tarihin yorgun omuzlarından kaderini alıp, alnına yazışı. Bir kelimeden ibaret olmanın aksine, bir ruhun adı. Bir milletin susmayışı, diz çöküşü reddedişi. Karanlığa, korkuya, biata karşı atılmış en gür yumruğu. Anadolu’nun harcı, sarsılmaz temeli,...

Bir milletin hafızasıyla oynanırsa, yalnız geleceği değil, vicdanı da felç olur. Ve biz, bugün, felç olmuş bir vicdanın içinde debeleniyoruz. Korkulan olmuştur… İnandıklarımız sıradanlaşmış, doğrular eğrilmiş, eğriler kendini hakikat sanmaya başlamıştır. Çürüyen Sözler, Kırılan Ayna Ülke, kendi sessiz çığlığında yankılanıyor. Yönetenler, kudretin putuna secde ederken; yönetilenler, bir dilim adaletin peşinde...

“Bir şeyler olacak yarın, duruşundan belli…” Bülent Ecevit Bir milletin kaderi bazen bir şiirde, bir kelimede, bir nefeste gizlidir. Bazen bir “yarın” kelimesiyle başlar değişim; bir atın kişnemesinde, bir bulutun gölgesinde, bir toprağı eşeleyen köstebeğin telaşında filizlenir umut. Bugün, Anadolu’nun rüzgârında o telaşı hissetmemek imkânsız. Bir şeyler oluyor… Henüz adı...

Ülkemizde siyaset, uzun zamandır bir “temsil sanatı” değil, bir rol paylaşımı oyununa dönüştü. Aynı kürsüde halka umut dağıtanlar, ertesi gün o kürsünün gölgesinde kendi hesaplarını tutuyor. Halkın önünde “adalet”, “hakkaniyet”, “hizmet” diyenler, kapalı kapılar ardında sadece kendi geleceklerini planlıyor. Artık siyasetin diliyle gerçeğin dili birbirinden tamamen kopmuş durumda. Bu ikili...

Cumhuriyet Halk Partisi (CHP), bu topraklarda bir tabeladan, bir binadan, bir logodan ibaret olmadı. O, halkın yoksulluğuna karşı emeğin sesiydi, Cumhuriyet’in vicdanıydı. Ama şimdi ne yazık ki, bu büyük mirasın yerini adeta bir “şirket yönetimi” alıyor. Adeta, kârlılık hesabı yapan, risk analiziyle konuşan, kurumsal hafızayı Excel tablosuna sığdıran bir akıl…...

Geçtiğimiz günlerde, Ekrem İmamoğlu’nun X hesabında yaptığı bir paylaşım dikkatlerden kaçmadı. Venezuela’da “muhalif lider” olarak pazarlanan Maria Corina Machado’yu, Nobel Barış Ödülü dolayısıyla kutladı. Hatta öyle bir kutlama ki, satır aralarında yalnızca bir tebrik değil, neredeyse bir hayranlık vardı. Şimdi insan ister istemez sormadan edemiyor: Sayın İmamoğlu, Maria Corina Machado’yu...

26 Eylül’de kaleme aldığım yazının başlığına “8 Dakika” demiştim. Nedeni, değerli Prof. Dr. Duran Bülbül’ün konuğumuz olduğu 23 Eylül tarihli Ufkun Ötesi programında, CHP’nin iki yıldır süregelen tartışmalarına “sekiz dakikada” koyduğu çarpıcı teşhisten kaynaklıydı. Ve o sekiz dakikalık kesit gerçekten tarihe bir iz düşüm oldu, bunu ileride daha iyi anlayacağız....

Eskiden siyasetin trolleri, iktidarların arka bahçelerinde yetişirdi. Bugünse “muhaliflik” kisvesi altında, aynı çamurun farklı bir rengiyle karşımızdalar. Klavye başında, ekran ışığında parlayan bir nefret ordusu var artık: “özgürlük”, “adalet”, “demokrasi” kelimeleriyle süslenmiş profillerin ardına gizlenmiş yeni tip internet trolleri. Bu troller, bir partinin, bir kişinin ya da bir ideolojinin savunucusu...

Tarih bize defalarca şunu fısıldamıştır: Bir milletin kaderi, kalabalıkların gürültüsünde değil, sessizce yola çıkan birkaç yürekli adamın kararlılığında şekillenir. Mustafa Kemal Atatürk, kurtuluşu için umudu kırılmış, geleceği karanlık bir milleti yalnızca bir avuç insanla omuzladı. Yanında on binler yoktu; yalnızca inanan, azimli ve yürekli birkaç dava arkadaşı vardı. Ama onların...

C H P ! Atatürk’ün emaneti. Kuvâ-yi Milliye hareketinin devamı, dedelerimizin mirası… Bir milletin küllerinden doğduğu, mazlumlara umut olduğu, bağımsızlığın simgesi olan  çatı… Bugün ise o çatıya baktığımızda: Çatlaklar büyümüş, direkler çürümüş, temelleri kemiren hırslar, ikballer ve kişisel hesaplar kurucu ruhun üzerine kül gibi sinmiş. Parti  ne kurumsal kimliğini ne...

Her hafta olduğu gibi bu hafta da Çarşamba günü Medya Siyaset TV ekranlarında “Ufkun Ötesi” programında sizlerle bir araya geldik. Bu hafta ki farklılık kıymetli bir konuğumuzun olmasıydı. Çarşamba akşamı Değerli hocamız Prof. Dr. Duran Bülbül bizlerleydi… Türkiye siyasetinde aylardır değil, yıllardır devam eden tartışmaların girdabında çoğu zaman ses çok,...

Yirmi üç yıldır iktidarda olanların adalet sicilini konuşmaya gerek yok; zaten bu ülkenin hafızasında yer etmiş durumda. Mahkeme salonlarının gölgesinde kalmış kararlar, siyasetin müdahalesi iddialarıyla şekillenen davalar, bir kesime karşı uygulanan ayrıcalıklar, diğerine karşı uygulanan hoyratlıklar… Adaletin terazisi, ne yazık ki çoğu zaman tarafsız değil, tartışmalı oldu. Bu gerçeği görmezden...

Derler ki, kartal avını öldürmeden önce göğün en yüksek noktasına taşır, sonra birden bırakırmış yere. Bu yükseliş, av için bir kurtuluş değil; kaçınılmaz sonun hazırlığıdır. Av, pençenin sıcaklığını güven sanır, yükseklere çıkmayı kurtuluş zanneder. Oysa gökyüzüne taşınmak, toprağa daha sert çakılmanın önsözüdür. Son günlerde olup bitenler de bana bu hikâyeyi...

Melih Demirel, Türkiye’nin çıkmaz siyasetinden kurtuluş için Atatürk’ün yolunu işaret ediyor: Üçüncü yol, milletin diriliş ve bağımsızlık mücadelesi.