Yenilik Partisi Teşkilatlanma çalışmalarına hız kesmeden devam ediyor. Bugünde Aydın İl Başkanlığı Genel Başkan Öztürk Yılmaz tarafından törenle açıldı. Yenilik Partisi Genel Başkanı ve Ardahan Milletvekili Öztürk Yılmaz partisinin il başkanlığı binasının açılışı ve bazı ziyaretlerde bulunmak üzere Aydın’a geldi. Partililerin ve Aydınlıların büyük ilgi gösterdiği Öztürk Yılmaz il başkanlığı...
Kukla oyununu bilir misiniz? Hiç izlediniz mi? Bazen büyük, bazen de küçük bir sahnede sergilenir. Bazen sahneye bile gerek duyulmaz, uluorta oynanır. Kuklacı, kukla, oyun, o oyunun senaryosu ve sahnelenecek yer. Bu bileşenlerden oluşur. Kuklacı, ipler marifeti ile hareket ettirdiği kuklasını, bir sağa bir sola, yukarıya aşağıya evirir çevirir. Bazen...
Dinci, etnikçi ve yanına, demokrasi soslu Türkiyeli siyaseti de koyduğunuzda, vatan ve ulusun içinde, 1919 ruhunu yaşatacak bir hal ve gidiş bulabilir misiniz? Bu konuyu biraz düşünmek gerek… O ruh, 1919 ruhu, bu topraklarda hala yaşıyor mudur sizce? O ruh ki; Ekmeleddin vakasında tıpış tıpış sandık önünde değil miydi? O...
Kimse kusura bakmasın. Malzeme bu… Demokrasi, sadece adını soyadını yazabilen ya da söyleyebilen insan toplulukların rejimi değildir. Bizdeki demokrasi de, yalnızca adını soyadını söyleyebilenlerin çoğunluk olduğu kadarıyla ancak bu kadar gelişebiliyor. Mevcut siyasi yelpazenin tamamında, sorgulama yoksunluğu içinde olan insan kitleleri ile ancak bu kadar. Kediye kedi diyebilenlerin rejimidir demokrasi....
Hangi demokrasi kardeşim? Kendimize ve Türk toplumuna, demokrasi diye tanımlanan toplumun kendi kendini hak, eşitlik ve adalet üçlemesi birleşimindeki yönetim şekline giden süreçte, demokrat olabilmenin neresindeyiz diye bir soru sorsak ve bu sorunun tarihsel yolculuğumuzda cevabını arasak, sanırım bulduğumuz cevaplardan pek memnun kalmayacağımız gerçekliği ile karşı karşıya kalırız. “Hangi demokrasi...
Bir şarkı sözü, bir film repliği, bir iki mısra şiir veya bir paragrafın içinden bizleri zamanın berisini anımsatıp veya ötesine alıp götüren şeyler. Her şey zamana yeniliyor maalesef. İnsan yeniliyor. Hikayeler yeniliyor. Anılar yeniliyor. Sevinçler, tasalar, heyecanlar, beklentiler zamanın o değirmenine yenik düşüyor. Ta ki, bir şiir dizesi, bir şarkının dönüp...
Gazeteci yazar Banu Avar “Hepsini Konuşalım” programında yazar Cem Ayaz’ın canlı yayın konuğu oldu. Ülke ve dünya gündemini değerlendiren Banu Avar dikkat çeken açıklamalarda bulundu. Yayını İzlemek için:
“Uyanış…” Karadeniz’in uyanması lazım. Doğu Anadolu, Güneydoğu Anadolu’nun. Kayseri, Yozgat, Kırşehir. Trakya, Trakya’nın uyanması lazım. Aydın, Afyon, Denizli. Van, Ağrı, dadaş Erzurum’un. Malatya, Sivas, Tunceli, Tunceli’nin uyanması lazım. Balıkesir’in, Yeşil Bursa’nın, Mardin’in, Midyat’ın uyanması lazım. Dağın, taşın, kurdun kuşun uyanması lazım. “Duman…” Toroslar’da tüten o Türkmen bacasının dumanı yetmiyor artık....
Andımız’ı haykırarak söylediğimiz günlerdi. Her 23 Nisan’lar, Her 19 Mayıslar, her 30 Ağustos ve 29 Ekim’lerde çoşku sevinç iç içe geçen günler . Beyaz kolalı gömleği, her zaman traşlı pembemsi yüzü, koyu ve her zaman ütülü takım elbisesi, parıldayan iri siyah gözleri ve tatlı sert duruşuyla gözlerimin önündedir ilkokul öğretmenim...
Televizyonlar halka yalan söylüyor. Gazeteler halka yalan söylüyor. Siyaset halka yalan söylüyor. Bu genelleme de hatalı olabilir ama bu halka birilerinin yalan söylediği gerçeği şüphe götürmez halde. Kimisi yakasından, kimisi paçasından yurdu ve yurttaşı yedi yirmi dört aşağıya çektikçe çekiyor. Sokakta hukuk arıyoruz. Devlette hukuk arıyoruz. Siyasette hukuk arıyoruz. Her...
Bundan tam 60 yıl önceydi… 20 mühendis, 200’e yakın işçi. 129 gün. Yer: Adapazarı Adı: Devrim (Beyaz) Adı: Tecrübe (Siyah) Elektrik donanımı ile diferansiyel dişlileri, kardan istavrozları ve motor yatakları ile cam ve lastikleri dışında bütün özellikleri ve mekanik donanımları yerli üretimdi. 29 Ekim 1961 Cumhuriyet Bayramı kutlamaları. Ne yazık...
Düşünelim… Bir toprak parçası üzerinde, binlerin, yüz binlerin, milyonların her şeyi bir ailenin, bir adamın, bir zümrenin iki dudağı arasında yaşıyorduk. Astığını asıyor, kestiğini kesiyorlardı. Tıpkı bugünkü gibi. Bir kişi, bir adam, yani tek adam. Sadece o biliyor, sadece o karar veriyor. Sarayları, hanları, hamamları da cabası. Saltanat diyorlardı adına....
Bir şeyler yapmak istiyoruz. Yurtta, toplumsal ayrışma ve kamplaşma had safhada gibi gözüküyor. Sevinçte, kaygıda birlik beraberlik neredeyse kalmadı gibi. Ülkenin üzerindeki kara bulutlar nasıl dağılabilir diye dost, arkadaş sohbetlerinde icerlerimiz darala darala memleket meseleleri üzerine kafa patlatıyoruz. Zor günler. Zor ötesi günler, hani o ateşten günler benzetmesinin hakkını verenler...
Nasıl karar verdi? Nasıl başardı? Bu yolda kime, kimlere güvendi veya tereddütleri olsa da güvenmek, iş birliği yapmak zorundaydı. O’nun izinden yürüyerek O’nu anlamaya çalışıyorum. Mustafa Kemal’i… Nutuk’un ilk paragraflarında tarif edilen işgal altındaki o günlerdeki bitik bir yurt ile bugünü kıyaslamaya çalışıyorum. Şartlar O günler de mi daha zordu,...
Şimdi ; Melih Cevdet Anday’ın o şiirinde dediği gibi, ulus devlet, Cumhuriyet, Mustafa Kemal, devrim kanunları, Anayasa Madde 1,2,3,4, Madde 66, 74 vb. diye diye, kendimi yırtıyor, ömür törpülüyorum ya? Ezberletilmiş çaresizlik, hep kazanıyor… Soru soruyor, sorguluyorum ya? Ezberletilmiş çaresizlik, hep kazanıyor… Sandık, seçim, oy şeytan üçgeninde, nedenlerin ve sonuçların...
Bir zamanlar bu millet, bu büyük millet, Türk milleti, milliyetçiliğini Kıbrıs’ın Beşparmak dağlarına yazarken yakın geçmiş ve günümüzde Anadolu’nun yamaçlarından bu büyük sözü kendi ellerinle siliyor veya sildiriliyor ise, sorunu bir başkasında arama, sorun sende. Her türlü milliyetçiliği ayaklar altına aldık diyenleri, T.C. tabelalarını bırak bankasından, devletin valiliklerinden, kurumlarından söküp...
“İç tehdit ve dış tehdit ihbarı Kırmızı!” Bu tanımlamalar okuyucuya bir fikir verebilir mi? Belki. Yardımcı olayım. Mesleğimden örneklendirelim izninizle. Türk Bahriyesinden… ‘’Millet, vatan ve bayrak sevdası…’’ Türk Silahlı Kuvvetlerinin değeri yetişmiş insan gücüdür. Bir de ilgili teknoloji. Vatan savunmasında yetişmiş insan kaynağının bilgi ve teknolojik donanımının yanına olmazsa olmaz...
Acaba çocuklarımızın elinden cep telefonunu, tableti ve benzeri oyun gereçlerini alıp da birer kitap vermeyi başarabilir miyiz bugünlerde? Ya bizim, biz büyüklerin ellerinde ne var? Eli kalem tutan zihinlerin sermayesi, elinde, kitaplığında, çalışma masasının üzerinde, yatağının baş ucundaki, açılıp kapanmaktan yorgun düşmüş kitaplarıdır çoğu zaman.. Tabi artık, internet çağı bilgiye...